Ben çocukken anneannemin evi Ankara'da İsmet Paşa Mahallesi'ndeydi.
Kalenin eteklerinde Altındağ gecekondularıyla kucaklaşan bu mahallenin az ötesi Bentderesi'ydi.
Dolmuşların son durağındaki meydanda, yüksek duvarların ardında ne olduğunu bilir, yaş durumundan giremediğimiz bu yasak şehri delice merak ederdik.
Kevgirli Sokak, az yukarısındaki Anadolu Medeniyetleri Müzesi'nin, Hacıbayram Türbesi'nin, Ankara Kalesi'nin dibini oyan bir günah sitesiydi.
Ve kalenin kenarına oturan biri, o sokaktaki 40'a yakın evin, müzeden de, türbeden de, kaleden de çok müşterisi olduğunu görebilirdi.
* * *
Büyükşehir Belediye Başkanı Melih Gökçek, Bentderesi'nin "Ulus yenileme projesi" kapsamında yıkılacağını açıkladı geçen hafta...
Peki orası yıkılınca başkent, günahını hangi sokağa akıtacak?
Kurnaz Başkan, yeni talip çıktığında, konuyu semt halkının oyuna sunacağını açıkladı. Yani mahallede bir referandum yapılarak "Semtinize genelev istiyor musunuz?" diye sorulacak.
Gökçek iyi biliyor ki "kerhane referandumu"ndan ekseriyetle "Hayır" çıkacak ve başkent, günahtan arınacak (!)
* * *
Madem yerel demokrasimiz bize semtimizin kaderini belirleme hakkını bahşetti, o halde hemen oyumu açıklayayım:
Ben de genelevin yıkılmasından ve başka hiçbir yere açılmamasından yanayım.
Daha çocuk yaşta, Kevgirli Sokak'ın sobalı sefil evlerinde, her gün onlarca erkeğin şehvetini emen o mutsuz kadınları gördüğümden beri dünyanın böyle bir "ilk meslek"e sahip olmasından utanç duymuşumdur.
Hangi akıl ve vicdan sahibi, 21. yüzyılda bu köleliğin sürmesine "Evet" diyebilir ki?
* * *
Peki sonra ne olacak?
Bentderesi'nin bendi yıkılınca caddelere taşan şehvet nereye akacak?
Bugüne dek genelevlerde devlet gözetiminde sürdürülen fuhuş, yollara taşıp özel evlere taşınınca Gökçek ne yapacak?
Ahlak zabıtası kadrolarını mı genişletecek?
Parklarda içkiyi yasakladığı gibi yollarda öpüşmeyi mi yasaklayacak?
"Saatlik evlilik" uygulamasına geçip "muta nikâhı" mı başlatacak?
* * *
Tarih gösteriyor ki fuhuş, hiçbir devirde yasakla, baskıyla önlenememiştir.
Gökçek denenmemiş bir şeyi denemek istiyorsa, ona bir başka referandum önerebilirim:
Serbest aşkı oylayalım.
Aşkın önündeki tüm engeller kalksın. Konu, âşıkların iradesine bırakılsın. Devlet, genelev işletmeciliğinden çekilsin, sadece korunmayı öğretsin, tecavüzü engellesin.
(Bu arada başkentin ırzına geçmek de tecavüz sayılsın ve failler cezalandırılsın).
Evet, oylama başladı, elleri görelim!
* * *
İyi bir propagandacının kitleleri her şeye ikna edebileceğini Nazizmden öğrendik biz...
Cahil kalabalıkların oylarıyla gelen despotlardan ürkeriz.
Kalabalıkların zorbalığından çekiniriz.
Bir başka dersi ise Berlin Duvarı'nın enkazından çıkardık. Güç dengeleri kurulmadan yıkılan duvarların, başımıza daha yüksek duvarlar ördüğünü gördük.
Sorunların, bilinçsiz kitlelere onaylatılmış yasaklarla, kışkırtılmış isyanlarla değil, toplumsal sonuçları düşünülmüş, eğitsel, kültürel, ekonomik altyapısı özenle hazırlanmış özgürlükçü açılımlarla halledilebileceğini öğrendik.
"Dere"lerin akıbetini hesaplamadan "Bent"leri yıkanlardan değiliz.
|
